Spór o tron niemiecki 1314-1322
Prawnymi opiekunami klasztoru w Einsiedeln byli Habsburgowie. Wiosną 1314 roku nie byli oni toż w stanie pojawić się zbrojnie przeciw kantonowi Schwyz, ponieważ po śmierci Henryka VII Luksemburskiego zaangażowali się w walkę o koronę cesarstwa. W październiku 1314 r. jednym spośród kandydatów do tronu był książe Ludwik Bawarski spośród dynastii Wittelsbachów, który współzawodniczył spośród księciem Austrii i Karyntii, Fryderykiem I. Po bitwie przy Müldorf w roku 1322, spięcie o koronę Rzeszy rozbił teren na dwa obozy. Kantony górskie i leśne popierały Ludwika IV, licząc na zdjęcie klątwy i zasiłek przeciw polityce Habsburgów. Fryderyk tymczasem wykorzystał swoje prawa koronacyjne, zarzucając Szwajcarom dążenia do łamania postanowień pokojowych. Wyznaczył także swojego przedstawiciela na terenach habsburskich w dzisiejszej Szwajcarii (Górnej Austrii}, którym został jego młodszy zakonnik książe Leopold i Habsburg. Jego zadaniem było przemowa zbrojne przeciw kantonom leśnym.